مىتوان اكتفاء نمود . و دليل اين اكتفاء آنست كه : مناط و ملاك در اينجا حصول ظن بوجود مرض مىباشد و بسى واضح و روشن است كه از قول يكنفر از اهل خبره اگرچه عادل نباشد اين ظن حاصل مىشود . تنبيه ناگفته نماند كه در نصوص و فتاواى اصحاب هردو وصف ذكر شده و فرموده‌اند : رضاع در صورتى محرّم و موجب نشر حرمت مىشود كه از ناحيه آن گوشت روئيده و استخوانها محكم شوند درحاليكه مرحوم مصنف بوجود يكى از دو وصف اكتفاء فرموده است و اين بر خلاف فتواى اصحاب مىباشد ولى ممكنست بگوئيم مرحوم مصنف نيز باعتبار هردو قائل است و اكتفاء بيكى از اين باب است كه بين تحقق ايندو عادتا تلازم بوده و از هم منفك نمىباشند . و بهرتقدير اقوى از نظر ما اينستكه هردو با هم بايد تحقق يابند . قوله : و المرجع فيهما : ضمير تثنيه به [ نبات اللحم و شدّ العظم ] راجعست . قوله : ليثبت به : ضمير در [ به ] بقول اهل الخبره راجع است . قوله : بخلاف خبرهم : يعنى خبر اهل الخبره . قوله : فانّ المرجع فى ذلك : مشار اليه [ ذلك ] مرض